In HLN is een artikel verschenen over een zaak waarin mr. Peter Plasman bijstand verleent aan een cliënte die als slachtoffer is gevoegd in een zaak omtrent ontucht. Het artikel is te lezen via questo link. Hieronder treft u een samenvatting van dit artikel aan.
Op dinsdag verwacht de rechtbank Utrecht uitspraak te doen in de veelbesproken zaak-Marco Borsato, waarin de zanger wordt verdacht van ontucht met een minderjarige. In aanloop naar de uitspraak geeft Plasman toelichting op de zaak en de impact op zijn cliënte.
Afleidingsmanoeuvres in het debat
Volgens Plasman probeert de verdediging van Borsato de aandacht te verleggen van de kern van de beschuldiging: het ongepast aanraken van een 15-jarig meisje. “De aandacht wordt afgeleid van wat er werkelijk toe doet”.
“Wat hier gebeurt, is vergelijkbaar met het gooien van een biefstuk in een tank vol piranha’s. Alle aandacht gaat uit naar bijzaken, terwijl de essentie – het slachtoffer – dreigt te worden vergeten. Die afleiding is schadelijk en onterecht.”
De advocaat benadrukt dat verhalen over de seksuele moraal binnen het gezin van het slachtoffer bewust worden opgeblazen om twijfel te zaaien. “Iedereen mag zijn mening hebben over de moeder, maar wat Borsato heeft gedaan mag niet worden verlegd naar haar. De feiten blijven staan.”
Ervaren advocaat in spraakmakende dossiers
Met zijn 73 jaar heeft Peter Plasman een indrukwekkende loopbaan opgebouwd. Hij stond onder meer Mohammed Bouyeri bij, de dader van de moord op Theo van Gogh, en wordt regelmatig benaderd in gevoelige en complexe strafzaken.
In deze zaak ziet Plasman iets wat hij in zijn carrière zelden meemaakte:
“Dat een slachtoffer van zedenfeiten én haar moeder publiekelijk worden aangevallen door de tegenpartij en een deel van het publiek, is buitengewoon en verbijsterend.”
“Het gaat maar om één vraag: heeft hij haar ongepast aangeraakt?”
Plasman benadrukt dat alle randverhalen, suggesties en bijzondere anekdotes niets afdoen aan het strafbare feit waarvan de zanger wordt beschuldigd.
Het verwijt is concreet: Het ongepast betasten van een 15-jarige aan borsten, billen en tussen haar benen.
De verweren van de verdachte
Borsato’s verdediging bracht verschillende vrienden naar voren die verklaarden nooit iets verdachts te hebben gezien. Plasman noemt die getuigenissen onvoldoende relevant: “Een getuige is pas waardevol als deze een feit kan bevestigen. ‘Niets gezien hebben’ is niet hetzelfde als bewijs.”
Daarnaast worden interviews met Borsato en misdaadjournalist John van den Heuvel, waarin zou zijn gesuggereerd dat het slachtoffer werd “geprepareerd”, misleidend genoemd.
Geen wraak, geen celstraf – wél erkenning
Hoewel de zaak grote media-aandacht trekt, bevestigt Plasman dat zijn cliënte geen celstraf verlangt voor Borsato. “Het enige wat zij wil, is erkenning. Ze wil niet dat hij de gevangenis ingaat en ze wil geen geld. Ze wil dat hij erkent wat er is gebeurd. Zelfs dat had buiten de rechtbank om kunnen plaatsvinden.”
Plasman toont vertrouwen in de objectieve beoordeling door de rechtbank Utrecht: “Ik verwacht dat de rechter alle afleidende verhalen van tafel veegt. Het gaat niet om moraal of meningen over het gezin. Het gaat om één vraag: is er een strafbaar feit gepleegd? Mijn verwachting is dat de rechtbank dat helder zal beoordelen.”
